Kranten roepen op tot anti-islambetoging

Pegida Vlaanderen organiseert de 'eerste Vlaamse anti-islambetoging'. Om de een of andere reden vonden de Vlaamse kranten het een goed idee om uitgebreid aandacht te besteden aan het persbericht. We hebben toch nog maar juist met heel de westerse wereld getoond dat we zo voor vrije meningsuiting zijn? Dan zijn de media het toch aan diezelfde westerse wereld verplicht om dat soort oproepen mee te verspreiden? Alsof het om een jeugdbeweging gaat die een wafelenbak organiseert. Compleet met links naar de website en de Facebookpagina, en mét de fijne vermelding dat de organisatie geld nodig heeft en dus sponsors zoekt. Zelfs geen kritische noot omdat Pegida doet alsof de zwartepietendiscussie iets met de islam te maken heeft.

• http://www.demorgen.be/binnenland/eerste-vlaamse-anti-islambetoging-op-komst-a2181676/
• http://www.standaard.be/cnt/dmf20150114_01473305
• http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20150114_01473301
• http://www.gva.be/cnt/dmf20150114_01473450/pegida-wil-eerste-vlaamse-anti-islambetoging-in-antwerpen

1000 andere woorden

Een beeld zegt meer dan duizend woorden, maar niet elk beeld zegt wat wij erin zien. Of wat de bedoeling was. Boeiend artikeltje over de foto van de wereldleiders op de mars voor persvrijheid in Parijs: http://newsmonkey.be/article/28807.

Maar zelfs al hadden de staatshoofden echt vooraan gelopen, dan nog is er iets grondig fout met het beeld. Op zich is het natuurlijk geweldig dat zoveel 'wereldleiders' de persvrijheid zo hoog in het vaandel dragen, maar het is gek dat de pers zo weinig moeite deed om na te gaan wie er precies mee opstapte. De Morgen deed een bescheiden poging door zeven staatshoofden van naderbij te bekijken. Student Daniel Wickham deed beter en ontmaskerde 21 hypocrieten.

Opvallend nieuws waar we niet over schrijven

Liesbeth Homans wil 10 procent ambtenaren met migratieachtergrond, schrijft Het Nieuwsblad online. Tegen 2020 moet dat aandeel dus met een 7 procentpunten stijgen, want momenteel staat de teller op 3,1 %. Het artikeltje eindigt met een kritische noot.

Opvallend, want de N-VA minister toonde zich in het verleden altijd een felle tegenstander van quota.

Wat nog opvallender moet zijn: die vaststelling werd niet voorgelegd aan de minister. Vanwaar komt die ommekeer? Geen idee. En is er onlangs ook niet bekendgemaakt dat de criteria versoepeld worden, zodat nog meer mensen in het hokje 'met migratieachtergrond' passen?

Kritische vragen maken nog geen kritisch interview

De roddelpers doet af en toe alsof ze mensen 'het vuur aan de schenen legt'. Alleen zijn ze niet geïnteresseerd in diepte-interviews. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het volgende fragment uit Dag Allemaal.

Woehoe, een stoute vraag over een ruime vergoeding van een politicus! Of beter: een stoute opmerking, want een vraag wordt er niet gesteld. Hohoho! Stout!

Het is Verhofstadts partijgenoot Herman Decroo die antwoordt. Of beter: 'antwoordt', mét aanhalingstekens. Hij reageert niet op wat er gezegd is, hij begint over iets vergelijkbaars. Geeft hij uitleg waarom die bedragen zo hoog zijn? Verdedigt hij waarom politici eindeloos mogen cumuleren en een gepensioneerde bouwvakker al bijna gestraft wordt als hij zijn kinderen helpt verbouwen? Niets. 'Dat zijn geen geheime bedragen', en daar kunnen we het mee doen.

De interviewer heeft het niet zo goed door, of was blijkbaar toch niet zo stout als gedacht. Hopla: ander onderwerp.


Nee, dan is het Knack-interview met Liesbeth Homans over racisme stukken beter. De interviewer is hier wél aandachtig aan het luisteren, reageert zelfs wanneer Homans over iets anders begint, en confronteert haar met feiten en tegenargumenten. Zozeer zelfs dat het bijna meer een discussie is dan een interview - maar het is daardoor wel stukken interessanter!

Mediakritiek over TerZake

We blijven met bloemen gooien: Ico Maly schreef een interessante kritiek over een aflevering van TerZake. Professor-emeritus schreef een boek over het armoedebeleid in Antwerpen en mocht op tv een beetje boksbal komen spelen voor Liesbeth Homans.

http://www.kifkif.be/actua/de-lessen-van-homans-hoe-smoor-je-kritiek

Tegelijk en en passant geeft Maly's analyse kritiek op artikels over de uitzending, zoals dat op de Knack-website.

Non-kritiek

Als in Italië de pers meer aandacht heeft voor de kleding van vrouwelijke politici dan voor hun standpunten of beleid, dan is dat nieuws. Verdoken (en minder verdoken) racisten schermen immers graag met de zogenaamde westerse waarden en de gelijkheid van man en vrouw, want zo kunnen ze de rest van de wereld in diskrediet brengen. Blijkbaar kan het dus ook nog in Europa. Dus ja, dat is nieuws, en kritiek is terecht. Maar hoe ernstig kun je die kritiek nemen als dat artikel ook meer aandacht heeft voor alle modepraat en pas in een allerlaatste kleine alinea nog eens snel een kritische noot laat horen?

"We blijven commentaren lezen over hoe dames zich op het politieke toneel horen te kleden of te gedragen", verklaarde Sveva Magaraggia van de universiteit van Rome. "Het geeft enkel maar meer voeding aan de ouderwetse gedachte dat vrouwen op die sleutelposten helemaal niet thuishoren."

Het kon even goed over het artikel in De Morgen gaan als over de berichtgeving die dat artikel met zoveel overgave samenvat.

http://www.demorgen.be/dm/nl/990/Buitenland/article/detail/1799538/2014/02/24/Italiaanse-pers-over-modeblunders-ministers-Bel-eens-met-Armani.dhtml