Hoera, borsten! O ja, en er was ook muziek

"Haters gonna hate" tweette een medewerkster van Newsmonkey toen ik schreef over seksisme in hun artikels over Graspop. Hetzelfde bericht werd ook verstuurd vanop de Newsmonkey-account, maar dat is blijkbaar verdwenen. En toch kreeg ik deels gelijk. Festivalreviews hebben de neiging om van vrouwelijke artiesten vooral fysieke aspecten te beschrijven, terwijl het bij andere groepen over hun muziek en hun podiumprésence gaat. Daarnaast lijken fotospecials dikwijls een excuus om bikinifoto's te kunnen publiceren. Newsmonkey maakte een en ander goed met hun artikel 'Vrouwen aan de top op Graspop', maar het blijft vreemd dat daar een apart artikel aan gewijd wordt. In de verschillende reviews van festivaldagen (zaterdag, zondag) ontbreken de groepen met vrouwen in de overzichten. Door die keuze voor een apart artikel is dat wel te begrijpen, en het is ook zo dat vrouwen een zeldzaamheid zijn in de 'door mannen gedomineerde metalwereld'. Of toch in dat deel van de metalwereld dat het ver genoeg schopt om op festivals te spelen - maar dat is nog een ander verhaal.

Anderzijds: borsten zijn blijkbaar nog altijd groot nieuws. Er moeten zelfs titels aan gewijd worden: 'De vrijdag van Graspop: afwisseling troef, weinig regen en blote borsten op het podium'. En er mag een foto bij. (Snel, allen daarheen!) Het gaat om een seksistische gimmick van een karikatuur van een fout subgenre, maar we mogen toch eens lachen, hé. En daarbij: borsten, hoera!

Gaat het elders beter? Bij Het Laatste Nieuws schrijven ze voorbeeldig. Die ene bikinifoto is dan nog te vergeven. (Hij staat ook op de site van De Morgen, trouwens.) Veel aandacht voor het uiterlijk en de outfits van de festivalgangers, nochtans, maar allemaal in goed fatsoen.
Het Nieuwsblad blijft wat op de vlakte, maar in hun lijstje van gedenkwaardige optredens komt geen 'vrouwengroep' voor.

Bij De Standaard en De Morgen ging het blijkbaar ook van 'hoera': tussentitels als 'Cult en borsten' (DS) en 'Steel Panther: Met de borsten vooruit' (DM) zeggen genoeg, zeker?

Dus ja, het wordt waarschijnlijk weer een hele zomer seksistische festivalreviews.

Dit jaar eens festivalreviews over muziek?

Het festivalseizoen begint. De media zullen dus uitgebreid aandacht kunnen besteden aan optredens, aan 'sfeer op de weide', aan carrièreplannen van muziekgroepen, enzovoort. Of worden het weer fotospecials van bikini's en opmerkingen over het uiterlijk van zangeressen? Bij Newsmonkey wijdden ze al twee artikels aan metal, als opwarmertje voor Graspop Metal Meeting, en daar is dat uiterlijk alleszins weer belangrijker dan talent.

16 redenen waarom het geweldig is een metalfan te zijn: in de eerste plaats hebben we de mooiste frontvrouwen. Op de tweede plaats: de mannen - met een foto van Steel Panther, ongetwijfeld de meest seksistische groep op de affiche.

Die '16 redenen' zijn nog enigzins humoristisch opgevat, waarschijnlijk. In The Road to GMM2014: Meisjes aan de macht gaat het dan weer echt over de optredens op Graspop. 'Speciaal' voor de 'dames' in de 'metalminnende gemeenschap': een 'ietwat meisjesachtige GMM-vooruitblik'. Komt als eerste aan de beurt: de borsten van Jill Janus, frontvrouw van Huntress. En dat ze topless dj geweest is. Doro krijgt wat respect voor haar muziek en carrière, maar bij Eluveitie gaat het alweer over de 'ravissante' en 'betoverende' vrouwen in het gezelschap. Bij Collibus, Kylesa en Skillet zijn de vrouwen niet mooi of rondborstig genoeg, dus kan het weer even over de muziek gaan. En ten slotte: Steel Panther. Alweer die meest seksistische groep op de affiche, jawel. Want daar kijken de meisjes naar uit, nietwaar?

Vrouwen moeten er alleen maar sexy uitzien - ook als ze zelf vinden van niet

Sinéad O'Connor vindt haar sexy figuur terug, schrijft Het Nieuwsblad. De aanleiding voor het artikel is dat O'Connor in augustus een nieuw album uitbrengt, maar hoe ze eruitziet, is blijkbaar belangrijker. Niets nieuws onder de zon, dit is zowat de standaardbehandeling voor elke zangeres. En toch is het opmerkelijk. Als je iets weet over haar dat niet rechtstreeks met haar muziek of haar teksten te maken heeft, dan is het toch wel dat haar 'kale kopje' een protest was tegen precies dat soort onzinjournalistiek en tegen het seksisme in de muziekindustrie?!

Meer vrouwelijke artiesten op podia, graag

Vreemde passage op de website van Knack Focus zondag. Katrin Swartenbroux schreef een recensie over punk- en hardcorefestival Groezrock, en kleedde dat in als een rapport. Ze gaf punten 'per vak', en schreef over de afwezigheid van vrouwelijk talent het volgende stukje:

VROUWENSTUDIES: 2/10

Waar er ontzettend veel vrouwen in het Groezrockpubliek rondhotsten, zo waren er ontzettend weinig vrouwen present op de Groezrockpodia. Afgezien van Fabulous Disaster, The Charm The Fury en INVSN (Adam Lazzara van Taking Back Sunday is een twijfelgeval) was de line-up, om Shakespeare te quoten, een behoorlijk zwiebelend sausage fest. Nochtans brengt Walls Of Jericho dit jaar naar eigen zeggen een nieuwe plaat uit (hoog tijd om de fans weer warm te maken?) en is ‘Masks’ van Eyes Set To Kill nog geen jaar oud. Hou hier voortaan rekening mee, beste organisatie, want wij hebben toch menig festivalganger om tieten horen schreeuwen.

Dat laatste zinnetje, dat kun je toch niet menen?! Jaja, het 'is maar om te lachen', en het is waar dat er op festivals om tieten geschreeuwd wordt, maar toch vind ik het misplaatst. Zulke grappen maak je niet in een moreel vacuüm. Het draagt bij aan een verwerpelijke cultuur van objectivering en seksisme. Vrouwelijke artiesten reduceren tot hun fysieke verschijning, en dan nog maar een deel daarvan, dat zouden we onderhand toch wel eens mogen afleren, zeker? Vraag het maar eens aan Amanda Palmer!