Het internet als (on)betrouwbare bron

Interessant artikel over de (on)betrouwbaarheid van internetresearch, en de gevolgen die dat kan hebben voor asielzoekers:
http://www.kifkif.be/actua/de-paradox-van-web-waarheden

Terugkijkend naar het verslag van de autoriteiten na het lange interview, kon BK over vele zaken blijkbaar niks juist zeggen. Hij kende de naam van de grote moskee niet, waar hij beweerde te hebben gestudeerd en gebeden. Een moskee die de autoriteiten door middel van Google Maps wel wisten te situeren –als bewijs opgenomen in het immigratie-bestand - recht tegenover het ziekenhuis waar BK zijn vader na de afstraffing binnenbracht. Maar wat wist BK dan feitelijk niet over de moskee? BK kende de moskee, hij kende ook het ziekenhuis, maar benoemde volgens de autoriteiten deze moskee uitsluitend als "la grand mosque", in plaats van de gebruikelijke, officiële naam Mosque du Faycal. Deze informatie werd door de autoriteiten gevonden op een vakantiewebsite voor avontuurlijke westerlingen (zie www.petitfute.com en www.aminata.com).

Over propaganda en journalistiek (aanbeveling)

Boeiend artikel over 'onze' berichtgeving. In het informatietijdperk worden oorlogen niet alleen militair uitgevochten, maar meer en meer ook via publieke opinie en desinformatie.

"De verraderlijke kracht van propaganda" - over de escalerende crisis in Oekraïne en de kritiekloze journalistiek in Europa


Aanvulling (18 september 2014): nog een interessant artikel over oorlogsverslaggeving.

"War is what happens to the people caught in the warzone, and those people are mainly civilians, often refugees, who are thought to make up nearly 90 percent of casualties in conflict now, according to researchers."
"The reality is that this kind of disconnect, exacerbated by a lack of media coverage, exists all over the world. From Guatemala to Afghanistan, we hear about only a slice of what makes up “war.” And, importantly, media attention shapes diplomatic and military response. So when the media gives its airtime or column inches to something like chemical weapon use in Syria rather than rape as a weapon of war, that is what will draw a possible intervention or even medical aid. One is a red line; the other is not."

"Re-conceiving war: Stopping a cycle of violence depends on how we prioritize it"

Online redacties kunnen niet met Twitter omgaan

Consternatie in medialand, want CD&V heeft een stockfoto gebruikt voor verkiezingsdrukwerk. Dat dat een wijdverspreid gebruik is, doet er even niet toe, want 'we zijn iets op het spoor'. In hun haast om het bekend te maken - en misschien ook wel om gewicht aan het verhaal te geven - zijn zowel De Redactie als Het Nieuwsblad erin geslaagd een foute bron te vermelden.

Het berichtje op http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/ookdatnog/1.1964688

Televisiemaker Erik Goens heeft er eigenlijk niet zoveel mee te maken. Hij heeft alleen maar een berichtje geretweet - negen uur nadat het oorspronkelijke bericht gepost was. Maar dat was blijkbaar nog niet gênant genoeg. Het Nieuwsblad deed er namelijk nog een schepje bovenop door nog net iets meer info te geven over Erik Goens en er vervolgens de juiste tweet onder te zetten, waardoor je duidelijk kunt zien dat ze de verkeerde bron vermelden.

Bron: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20140511_01101578

Update op 12/5/2014 om 11 uur: Een zekere Denny, volgens zijn profiel zelf medewerker bij De Redactie, wees mij er via Twitter op dat er zelfs nog een oudere tweet is over hetzelfde onderwerp. Daarin zie je dezelfde foto, maar dan in reclame over nabehandeling bij rugoperaties. 

Update op 12/5/2014 om 13 uur: Op De Standaard Online maakt (pom) dezelfde fout als op de site van Het Nieuwsblad. 

Bron: http://www.standaard.be/cnt/dmf20140512_032 

Op de site van De Morgen besteden ze nog uitgebreider aandacht aan de foto. Zij zetten er wel een disclaimer onder: "Laat het duidelijk zijn. Met dit ironische stukje willen we niemand met de vinger wijzen. Het gebruik van stockbeelden ter illustratie is een dagdagelijkse praktijk, ook in eigen huis. En andere partijen maken er evenveel gebruik van." 

Weinig animo

Eigenaardig artikeltje op de voorpagina van Metro vandaag. Aangezien normaal gezien vandaag de wet over de naamkeuze van pasgeborenen gestemd wordt in de senaat, maakte de Katholieke Hogeschool Leuven de resultaten bekend van een onderzoek daarover. Ze gingen bij 206 koppels na in welke mate ze van de nieuwe regeling gebruik (zouden) maken. De overgrote meerderheid zou voor de naam van de vader kiezen, wat de Metro-journalist doet besluiten dat er 'weinig animo' is voor de nieuwe wet. Dat is een vreemd besluit. Ten eerste is het niet de bedoeling van de wet om een mentaliteit te wijzigen. Een wet is daar trouwens maar een beperkt instrument voor. Ten tweede hebben de onderzoekers koppels ondervraagd, terwijl naar mijn bescheiden mening vooral alleenstaande moeders voor een andere naam zouden kiezen. Uit het artikel blijkt ook niet of er ook homo- en lesbiennekoppels ondervraagd zijn, of er een verschil is tussen getrouwde en niet-getrouwde koppels, enzovoort.
De wet moet het leven eenvoudiger maken voor mensen die niet zomaar de naam van de vader aan hun kind willen geven. Bij mensen die in dat geval zijn, zal er volgens mij heel wat 'animo' zijn voor de nieuwe regeling.

Is de First Kiss-video een hoax?

Consternatie en kritische bedenkingen!

Gisteren (11 maart 2014) wijdde Metro een artikeltje aan een YouTube-filmpje met de titel 'First Kiss', dat druk gedeeld werd op sociaalnetwerksites. De beschrijving onder dat filmpje is 'We asked twenty strangers to kiss for the first time...': we vroegen twintig vreemden om elkaar voor het eerst te kussen.

Vandaag (12 maart 2014) krijgt het filmpje opnieuw aandacht, onder dezelfde titel als deze blogpost (al heb ik er wel de spelfout uit gehaald). Het filmpje zou een hoax zijn omdat het een reclamefilmpje is voor een modecollectie, omdat de helft van de mensen acteurs en actrices zijn, en omdat de andere helft modellen zijn.

Is het filmpje een hoax? Nee, want een hoax is volgens Van Dale een 'onterechte waarschuwing voor een computervirus'. Neem je een iets bredere definitie, zoals die van Wikipedia, dan zou het om bedrog, oplichterij of een broodjeaapeverhaal moeten gaan. Ook dat gaat hier niet op. Op YouTube staat netjes vermeld dat het filmpje gepresenteerd wordt door WREN, dat een kledingmerk is. In de beschrijving staan ook niet noodzakelijk leugens. Het is niet omdat er mensen in beeld komen die voor hun beroep soms mensen moeten kussen dat ze geen vreemden zijn voor elkaar. Akkoord, er komt weinig gestuntel aan te pas, maar is het resultaat daarop minder oprecht?

Het is goed dat nieuwsmedia hun bronnen kritisch natrekken, maar:
1. dat doen ze dan beter voor ze artikels schrijven waarin ze meegaan in het verhaal, en niet een dag later;
2. dat doen ze dan beter zelf, in plaats van de mosterd nog elders te moeten halen;
3. ze moeten nu ook weer niet overdrijven, hé!

Bomma vindt iets uit dat al bestaat

De Morgen is niet helemaal mee met zijn tijd, precies. Dat journalisten niet veel tijd meer hebben om hun verhaal grondig te checken en te dubbelchecken, daar heb ik begrip voor. Ik accepteer dat niet als een excuus, maar ik heb er begrip voor. Tenzij het al had volstaan om snel eens te googelen voor je onzin overneemt van de VTM-site.

Vindt de bomma een nieuwe trend uit? Flair schreef er begin december nochtans al een artikeltje over. Al is het natuurlijk heel aannemelijk dat Kim Kardashian naar VTM-programma's kijkt.